مکانیسم مسمومیت با آفت کش های ارگانوفسفر

آفت کش های ارگانوفسفره می توانند از طریق دستگاه گوارش، دستگاه تنفسی و پوست و غشاهای مخاطی دست نخورده وارد بدن انسان شوند. مسمومیت شغلی با آفت کش ها عمدتاً در اثر آلودگی پوست ایجاد می شود. آفت‌کش‌های ارگانوفسفره جذب شده در اندام‌های مختلف بدن توزیع می‌شوند که بیشترین محتوای آن در کبد است و محتوای آن در مغز به توانایی آفت‌کش برای نفوذ به سد خونی-مغزی بستگی دارد.

ارگانوفسفر در بدن ابتدا با اکسیداسیون و هیدرولیز تبدیل به زیستی می شود. اکسیداسیون سمیت را افزایش می دهد، مانند پاراتیون، که تحت اثر اکسیداز ترکیبی-در شبکه آندوپلاسمی صاف کبد به پاراکسون سمی تر اکسید می شود. هیدرولیز می تواند سمیت را کاهش دهد و پاراتیون توسط فسفاتاز هیدرولیز می شود و با اکسید شدن اثر خود را از دست می دهد. در مرحله دوم، متابولیت ها پس از اکسیداسیون و هیدرولیز تا حدی با ادرار از طریق واکنش ترکیبی اسید گلوکورونیک و اسید سولفوریک دفع می شوند. بخشی از محصولات هیدرولیز شده، مانند p-نیتروفنول یا p-نیتروکرزول، مستقیماً بدون نیاز به اتصال از طریق ادرار دفع می‌شوند. واکنش.

مکانیسم اصلی مسمومیت با آفت‌کش‌های ارگانوفسفره، مهار فعالیت کولین استراز است. ارگانوفسفر با کولین استراز ترکیب می شود و کولین استراز فسفریله شده را تشکیل می دهد که باعث می شود کولین استراز اثر هیدرولیز کاتالیزوری استیل کولین خود را از دست بدهد. استیل کولین انباشته شده سه اثر بر روی اعصاب کولینرژیک دارد:

1. اثرات موسکارینی

2. اثراتی مانند نیکوتین-

3. اثرات سیستم عصبی مرکزی

دو شکل کولین استراز فسفریله وجود دارد که از ترکیب ارگانوفسفر و کولین استراز تشکیل می شود. یکی در ترکیب ناپایدار است، مانند پاراتیون، فسفر سیستمیک، فورات و غیره، که می تواند تا حدی برای بازیابی انرژی هیدرولیز شود. لاتیون و غیره دیگر نمی توانند کولین استراز مهار شده را بازیابی کنند که می توان آن را پیری کولین استراز توصیف کرد.

کولین استراز نمی تواند دوباره فعال شود و می تواند اثرات تاخیری ایجاد کند، مانند دژنراسیون آکسونی اعصاب محیطی و مسیرهای طولانی نخاع، و در نتیجه نوروپاتی محیطی با تاخیر ایجاد می شود.